't Oliegeultje

’t Oliegeultje ligt gelegen naast de haven van Burghsluis of beter gezegd in de haven en is onderdeel van de Watersport vereniging. Vanaf het op het zuiden gelegen terras, ziet u bij helder weer de zandplaten aan de overkant. Regelmatig zwemmen de bruinvissen voorbij en liggen er zeehondjes op de Roggeplaat uit te rusten. Vraag aan de bedieningen even om een verrekijker, want dan kunt u de zeehondjes die daar liggen te zonnen, beter bekijken. Bij ’t Oliegeultje is altijd wel wát te zien. Het terras bij ’t Oliegeultje is dé ultieme plek om te ontspannen en tot rust te komen. Met glazen wanden, comfortabele stoelen en maar liefst 70 vierkante meter aan zonwering, kunt u hier heerlijk genieten van de buitenlucht. Naast het terras biedt ’t Oliegeultje ook een gezellig restaurant waar u kunt genieten van heerlijke gerechten. De ambiance is met zorg samengesteld om uw bezoek extra bijzonder te maken. Vanaf het moment dat u bij ons binnenstapt, is er een hartelijk ontvangst door onze attente gastvrouwen. Kortom, het is zeker de moeite waard om even om te rijden en hier een uurtje (of langer) te vertoeven. Begin 1980 is de naam ’t Oliegeultje ontstaan… Dankzij een slimme schipper die olie en water leverde aan de Deltawerken en een briljant idee had. Hij ontdekte namelijk dat hij een vleitje – een natuurlijke vaargeul waar water blijft staan tijdens laagwater – kon gebruiken om van Burghsluis naar de overkant te varen. Op een dag toen hij via de marifoon werd opgeroepen voor een aanvraag voor olie, vertelde hij enthousiast dat hij op dat moment door het vleitje, oftewel ’t Oliegeultje, aan het varen was. Het bleek een briljante zet te zijn, want vanaf dat moment werd zijn slimme trucje bekend als ’t Oliegeultje en de naam is sindsdien gebleven! Begin 1980 is de naam ’t Oliegeultje ontstaan… Dankzij een slimme schipper die olie en water leverde aan de Deltawerken en een briljant idee had. Hij ontdekte namelijk dat hij een vleitje – een natuurlijke vaargeul waar water blijft staan tijdens laagwater – kon gebruiken om van Burghsluis naar de overkant te varen. Op een dag toen hij via de marifoon werd opgeroepen voor een aanvraag voor olie, vertelde hij enthousiast dat hij op dat moment door het vleitje, oftewel ’t Oliegeultje, aan het varen was. Het bleek een briljante zet te zijn, want vanaf dat moment werd zijn slimme trucje bekend als ’t Oliegeultje en de naam is sindsdien gebleven!

Lees meer